Şiir

Sen Bu Cihan Mülkünü

Sen Bu Cihan Mülkünü
Sen Bu Cihan Mülkünü şiiri, Yunus Emre Şiirleri

Sen bu cihan mülkünü,
Kaftan kafa tuttun, tut.
Ya bu alem malını,
Oynayarak yuttun, tut.

Süleyman’ın tahtına,
Şah olup oturdun bil
Dive, periye düpdüz,
Hükümleri ettin, tut.

Firavun hazinesin,
Nüşirevan genciyle,
Karun malına katıp,
Sen malına kattın, tut.

Bu dünya bir lokmadır,
Ağzında çiğnenmiş bil.
Çiğnenmişe ne yutmak?
Ha sen onu yuttun, tut.

Ömrün senin ok bigi,
Yay içinde dopdolu.
Dolmuş oka ne durmak,
Ha sen onu attın, tut.

Her bir nefes kim gelir,
Keseden ömr eksilir.
Çün kese ortalandı,
Sen onu tükettin, tut.

Çün denize gark oldun,
Boğazına geldi su.
Deli gibi talpınma,
Ey biçare battın, tut.

Ölüm vardır bilirsin,
Varıp gafil olursun.
Kamulardan ayrılıp,
Varıp sinde yattın, tut.

Yüz yıllar hoşluk ile,
Ömrün olursa Yunus.
Son ucu bir nefesdir,
Geç ondan unuttun, tut.

 
Yunus Emre (k.s)


Sen Bu Cihan Mülkünü

Yunus Emre Şiirleri
Yunus Emre Divânı

Bir Yorum Bırak